Książki mojego dzieciństwa!

W dzieciństwie nie siedziałam co prawda całymi dniami w książkach, miłość doczytania przychodziła stopniowo, ale przecież każdy pamięta jakieś książki z dzieciństwa. U mnie w domu książki były zawsze i trochę książkowych wspomnień mam. Wiadomo - baśnie Andersena znałam na pamięć, "Królową Śniegu" kazałam sobie czytać sto razy, kilka pierwszych tomów "Ani z Zielonego Wzgórza" przeczytałam z wielką przyjemnością, kiedyś miałam jakąś dziwną fascynację "Awanturą o Basię" (nie wiem skąd mi się to wzięło), a kilka lat później przeczytałam wszystkie tomy Pottera w dwa tygodnie. Skupiłam się i zebrałam kilka tych ulubionych, które wspominam do dziś. Mam nadzieję, że wybrałam te trochę mniej oczywiste, bo celowo pominęłam takie evergreeny jak "Kubuś Puchatek" :)

"Kocie worki" Joanna Chmielewska

Chmielewską mogę czytać bez końca, to już powszechnie wiadome i nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Jedne książki mogę czytać bardziej bez końca, inne mniej, ale czasem i te najukochańsze trochę się już oczytają. Wtedy wyciągam perełki. Te trochę zapomniane, do których nie wracam tak często, a które są moim zdaniem tak samo dobre, jak największe klasyki Chmielewskiej.

"Trudny trup" Joanna Chmielewska

Uwielbiam wracać do Chmielewskiej. Są książki, które czytałam po kilka razy i doskonale pamiętam - to moje klasyki, do których wracam w ciemno, wiedząc że będę się dobrze bawić. Ale są takie, które czytałam raz... no, może dwa...? grunt, że nie do końca je pamiętam, więc mogę czytać i delektować się niewiedzą co czeka mnie na następnej stronie. Tym razem zatęskniłam właśnie za tym uczuciem i wybrałam "Trudnego trupa".

"Hazard" Joanna Chmielewska

Lubię w wolnych chwilach wracać do Chmielewskiej, ale zawsze mam problem - którą z kilkudziesięciu książek wybrać. Tym razem postanowiłam przypomnieć sobie podstawy wiedzy o grze i sięgnęłam po "Hazard". Humorystyczny przewodnik po najpopularniejszych grach hazardowych, napisany z perspektywy zapalonej ich miłośniczki.

"Boczne drogi" Joanna Chmielewska

Książka, którą aktualnie czytam do najcieńszych nie należy. Właściwie to ma chyba ponad 400 stron, co skutecznie dyskwalifikuje ją jako lekturę podróżną, bo jest za duża i za ciężka. Dlatego na czas wyjazdu nad morze porzuciłam "Żywot wspinacza strachliwego", a do torby zapakowałam "Boczne drogi" Chmielewskiej.

"Jak wytrzymać z Joanną Chmielewską" Marta Węgiel

Pisałam kilka dni temu o Książce Widmo - "Jak wytrzymać z Joanną Chmielewską" Marty Węgiel. Oczywiście za czytanie zabrałam się zaraz tego samego następnego dnia i szybko zapałałam do tej książki miłością. Nie zamierzam twierdzić, że to literackie arcydzieło, ale z pewnością jest to arcydzieło dla każdego fana Chmielewskiej. Prawdziwa perła, napisana przez miłośniczkę jej prozy i szczęśliwie jej przyjaciółkę. Miała okazję pić z pisarką piwo, kłócić się z nią, nakręcić o niej film, poznać Alicję, Lesia i wiele, wiele innych postaci dla licznego grona fanów kultowych. Czy trzeba większej zachęty?

Książka widmo!

Opowiem Wam dzisiaj o książce widmo. Książce legendzie w moim prywatnym rankingu książek, ktore chcę i muszę przeczytać. Książce o której pierwszy raz usłyszałam dobrych kilka lat temu i od tego czasu próbuję ją upolować. Książce, której nie miałam w rękach, nie widziałam na żywo na oczy i nie czytałam, a która śni mi się po nocach. Ok, to ostatnie to przenośnia.

Maraton z Chmielewską

7 października zmarła Joanna Chmielewska. Ta smutna wiadomość obiegła media i wszystkie portale oraz blogi książkowe z prędkością światła. Jak napisałam już na facebooku: To dzięki niej zaczęłam czytać książki, poszłam po raz pierwszy na wyścigi konne, nauczyłam się jeść bób i nabrałam dystansu do wszystkiego co mnie otacza. Cytaty z jej książek wieszałam sobie nad biurkiem. Wiele z nich weszło na stałe do mojego słownika. Joanna Chmielewska miała przez swoje książki ogromny wpływ na to kim jestem. Z uporem maniaka kompletuję w swojej biblioteczce wszystkie jej książki, których przeczytałam znakomitą większość. Teraz cieszę się, że nie wszystkie, bo dzięki temu jeszcze może mnie czymś zaskoczyć. I tylko żal taki ogromny, że nie udało mi się nigdy dotrzeć na żadne spotkanie autorskie. Że żadna książka na mojej półce nie została podpisana. Że już nie będzie...

"Zbrodnia w efekcie" Joanna Chmielewska

ksiegarnia.pwn.pl

Najważniejsze w książce jest to, żeby wciągała. Żeby chcieć przeczytać ją w całości, od razu, jak najszybciej wiedzieć co będzie dalej. Czytanie z przymusu i na siłę jest męczące, a tym samym bez sensu, bo nie o to chodzi w czytaniu, żeby się zmęczyć. "Zbrodnia w efekcie" mnie wciągnęła i gdyby nie to, że nie miałam czasu, albo byłam zmęczona, to czytałabym pewnie do oporu, aż do ostatniej strony i skończyłabym w jeden dzień.

"Zbrodnia w efekcie", czyli nadchodzi nowa Chmielewska!

Idę sobie spokojnie z pracy, po drodze zachodząc na pocztę. Mijam  obojętnie salonik prasowy... zaraz, zaraz! A to co?! Nazwisko Chmielewska jak widać nie umknie mojej uwadze! Czekam niecierpliwie na środę i bieeegnę zostawić 37,90 w inmedio! Bo ja Joannie Chmielewskiej jestem wierna absolutnie i niektóre małe niepowodzenia literackie ostatnich lat mnie nie zniechęcają. Chmielewska to Chmielewska. Przeczytać trzeba. Na półce też trzeba mieć. Amen! Tutaj można przeczytać fragment.

"Krwawa zemsta" Joanna Chmielewska

http://www.gandalf.com.pl/b/krwawa-zemsta-b/

Wielbię Joannę Chmielewską, to się nie zmieni. I jak wszyscy wielbiciele uważam, że najlepsze powieści to te napisane jeszcze w XX wieku, a mimo to każdy nowy tytuł połykam zaraz po premierze - nawet kosztem rozczarowania. Tym razem było tak samo, jak tylko "Krwawa Zemsta" ukazała się na rynku, zagościła na mojej półce.

"Zbieg okoliczności" Joanna Chmielewska

Uwielbiam książki Chmielewskiej. Mam swoją czołówkę, którą czytałam po kilka razy, znam dialogi na pamięć, a i tak mnie bawią. Jak chyba wszyscy miłośnicy twórczości tej autorki, podzielam opinię, że tytuły starsze są o niebo lepsze od tych nowych. Ja wprawdzie jestem w tym poglądzie dość liberalna, bo kilka nowych pozycji oceniam całkiem wysoko (nie tak wysoko jak "Całe zdanie nieboszczyka" chociażby, ale jednak!), ale mimo wszystko nie sposób zaprzeczyć, że 'dawna Chmielewska' to jest COŚ. Z obszernej bibliografii J.Ch. naliczyłam zaledwie 10 pozycji, których do tej pory nie przeczytałam ani razu. W większości poradniki i książki dla dzieci. Jakaż więc była moja radość, kiedy jakiś czas temu odkryłam, że jest książka wydana w 1993 roku, do której nie dotarłam. "Zbieg okoliczności".