"Szcze ne wmerła i nie umrze. Rozmowa z Jurijem Andruchowyczem" Paweł Smoleński

Po lekturze „Bóg, kasa i rock'n'roll” stwierdziłam, że ta książka zaspokoiła moją potrzebę merytorycznej dyskusji na tematy wiary. Mądrej rozmowy, której sama nie miałam odwagi ani nawet szczególnej okazji podjąć. Teraz po raz drugi w tym roku staję przed takim samym odczuciem. Książka "Szcze ne wmerła i nie umrze" zaspokoiła moją potrzebę rozmowy o Ukrainie i Majdanie. A że mój punkt widzenia zdecydowanie pokrywa się z tym, który prezentują autorzy, to bez skrupułów przyjmuję całą dyskusję za własną. A jak!

"Barszcz ukraiński" Piotr Pogorzelski

Przez trzy lata sumiennie (mhm...) studiowałam filologię ukraińską i rozwijałam w sobie nie tylko ogólne zainteresowanie wszystkim tym co za naszą wschodnią granicą, ale też wielką sympatię do Ukrainy. Dlatego teraz z uwagą śledzę to co dzieje się u sąsiadów i wciąż chętnie czytam co inni mają na ten temat do powiedzenia. Piotr Pogorzelski jest korespondentem Polskiego Radia, książka była promowana przez Trójkę, więc nie miałam wątpliwości co do zakupu kiedy zobaczyłam ebooka w promocji.

Właśnie skończyłam czytać "Barszcz ukraiński" i wstrzeliłam się tym w klimat ostatnich wydarzeń na Ukrainie. I to mnie bardzo cieszy, bo mam dzięki temu jeszcze szerszy pogląd na ukraińskie społeczeństwo i wszystko co się tam dzieje.

Merle Hilbk - "Czarnobyl Baby. Reportaże z pogranicza Ukrainy i z Białorusi"

www.empik.com

Dowiedziałam się o tej książce po przeczytaniu niezbyt pochlebnych recenzji. Mimo wszystko jak tylko zobaczyłam ją w księgarni musiałam ją kupić. Zaczęłam czytać z ogromną ciekawością co takiego mnie czeka na kolejnych stronach. Zaczęło się świetnie. Bohaterka i autorka zarazem - Niemka -  odwiedza czarnobylską zonę, okolice reaktora, Prypeć. Podróżuje po Ukrainie i Białorusi szukając... no właśnie, czego? Przede wszystkim szukając ludzi bezpośrednio związanych z katastrofą. Przesiedlonych, tych którzy wrócili pomimo promieniowania, byłych pracowników. Próbuje poznać ICH CZARNOBYL.

Drugi dzień urodzin miasta "Kocham Katowice".

Dni katowic trwały od piątku do niedzieli. Atrakcji było sporo, bo na trzech scenach, w różnych częściach miasta jednocześnie. Mnie dane było pojawić się w podcieniach CKK w ubiegłą sobotę. Wybór był oczywisty od momentu kiedy zobaczyłam program: Żywiołak i Haydamaky.

"Słodka Darusia" - Maria Matios

http://www.pk.org.pl/artykul.php?id=466

Trochę to trwało, ale wreszcie skończyłam "Słodką Darusię"! Czemu tak długo nie wiem. Trochę pewnie dlatego, że w oryginale i nie zawsze mi się chciało (bo po ukraińsku jednak czytam sporo wolniej niż po polsku, niestety). A trochę też mi się ta Darusia dłużyła i kilka razy się zniechęciłam. Przeczytać musiałam, bo mi potrzebna do pracy, poza tym mimo wszystko byłam ciekawa jaki będzie finał.

AtmAsfera!

Moje ukrainistyczne zboczenie wiedzie mnie raz po raz na różne koncerty. Dzisiejszy wieczór umiliła mi AtmAsfera. Zespół być może znany widzom "Must be the music", albo bywalcom Woodstocka.

2012-04-20, godzina 20:00

Od zmierzchu do świtu

ul. Krupnicza 15, Wrocław

Bilety: 20 / 25 zł

Kijów - Kyiv - Київ!

Jestem naprawdę kiepska w relacjonowaniu podróży. Nigdy nie potrafię wyczuć tej granicy, między zbytnim streszczaniem, a zanudzaniem odbiorców szczegółami. No i zazwyczaj przy kolejnej osobie pytającej "jak było?" zaczynam się niecierpliwić, bo wciąż nie wiem jak opisać swoje wrażenia. Do takich opowieści trzeba mieć talent, nie każdy (na przykład ja...) umie opistywać odwiedzone miejsca tak, żeby chciało się tam pojechać, najlepiej od razu. A nawet ci, którzy tą umiejętność posiadają, nigdy nie oddadzą w pełni tego, co przeżyli. Można pokazać zdjęcia, przekazać coś słowami... ale są rzeczy, które trzeba samemu poczuć, żeby je zrozumieć. Mimo to, wciąż jest we mnie potrzeba dzielenia się wrażeniami z podróży. A, że ostatni tydzień marca spędziłam w Kijowie...