"Wszechświat kontra Alex Woods" Gavin Extence

"Wszechświat kontra Alex Woods" - swego czasu tę okładkę widziałam na każdej księgarnianej witrynie i na co drugim blogu książkowym. Reklamowana jako międzynarodowy fenomen, debiut roku i kto wie co jeszcze. Zaintrygowała mnie, a jakże - pomysł, że w chłopaka uderza meteoryt jest sam w sobie wystarczająco ciekawy. Miało być dowcipnie, ale też błyskotliwie i inteligentnie. Odwlekałam, odwlekałam, ale w końcu (gdy szum już ucichł, a Gavin Extence wydał kolejną książkę) zabrałam się do czytania.

"Zarzewie buntu" i "W pogoni za proroctwem" Brandon Mull

W lipcu przeczytałam pierwszą część cyklu Pozaświatowcy - "Świat bez bohaterów". Potem zrobiłam sobie przerwę na nieco inne lektury, ale na przełomie listopada i grudnia wróciłam do Lyrianu, żeby dowiedzieć się co dalej wydarzyło się z bohaterami, których bardzo polubiłam. Myślałam, że przeczytam drugą część i znowu zrobię sobie przerwę, ale wciągnęłam się już na tyle, że uznałam, że jakakolwiek przerwa jest bez sensu, bo chcę wiedzieć jak ta historia się skończy. Dlatego postanowiłam, że napiszę o obu tych książkach łącznie, bo rozdrabnianie się na dwa teksty nie ma sensu.

"Świat bez bohaterów" Brandon Mull

Od czasu do czasu fajnie jest po coś młodzieżowego. Bo przecież nie ma górnej granicy wieku czytelnika, więc kto powiedział, że jak minie się to "naście" lat to pewne książki już nie są dla nas? Nie wszystkie, rzecz jasna, ale na przykład taka przygodówka może być świetnym relaksem i odskocznią od tego co czyta się na co dzień. Dlatego też zachęcona pozytywnymi opiniami skusiłam się na serię "Pozaświatowcy" Brandona Mulla. Znaczy... na razie tylko na pierwszą część.

Książki mojego dzieciństwa!

W dzieciństwie nie siedziałam co prawda całymi dniami w książkach, miłość doczytania przychodziła stopniowo, ale przecież każdy pamięta jakieś książki z dzieciństwa. U mnie w domu książki były zawsze i trochę książkowych wspomnień mam. Wiadomo - baśnie Andersena znałam na pamięć, "Królową Śniegu" kazałam sobie czytać sto razy, kilka pierwszych tomów "Ani z Zielonego Wzgórza" przeczytałam z wielką przyjemnością, kiedyś miałam jakąś dziwną fascynację "Awanturą o Basię" (nie wiem skąd mi się to wzięło), a kilka lat później przeczytałam wszystkie tomy Pottera w dwa tygodnie. Skupiłam się i zebrałam kilka tych ulubionych, które wspominam do dziś. Mam nadzieję, że wybrałam te trochę mniej oczywiste, bo celowo pominęłam takie evergreeny jak "Kubuś Puchatek" :)

"Bransoletka" Ewa Nowak

www.wydawnictwoliterackie.pl

Nie mam pojęcia czemu od jakiegoś czasu tak się wzbraniałam przed literaturą młodzieżową. Na szczęście opatrzność z użyciem "Bransoletki" Ewy Nowak przypomniała mi, że książki dla młodzieży mogą być nie tylko bardzo przyjemne w lekturze, ale i mądre. 

16-letnia Weronika ciągle kłóci się z ojcem i bratem, nienawidzi swojego psa, nie może znaleźć wsparcia u matki, która kompletnie jej nie słucha, a do tego żyje w cieniu swojej irytującej przyjaciółki Magdy. Jest niewidzialna, jest tylko "tą dziewczynką". Na domiar złego facet ją wystawił, a ona dała się wmanewrować w wyjazd na warsztaty teatralne, w których nie ma najmniejszej ochoty uczestniczyć. Może być gorzej?

Jesienne czytanie

Nie ma lepszej pory roku na czytanie niż jesień. Deszcz, szaro za oknem, coraz wcześniej zachodzi słońce. Temperatura spada, więc na piedestał wracają gorące herbaty z cytryną i sokami. Im wcześniej robi się ciemno tym bardziej wieczory mi się dłużą i odnoszę wrażenie, że mam więcej czasu. Latem wieczór zaczyna się późno i zanim zdążę się nim nacieszyć przechodzi w noc. Poza tym latem zwykle dużo się dzieje i tego czasu na czytanie też jest jakby mniej. Teraz znów zaczyna się rok akademicki - długie godziny w pociągach, na przerwach, okienkach i wykładach... Skoro więc aura za oknem jesienna to zebrałam moje jesienne czytadełka w stosik.