"Zarzewie buntu" i "W pogoni za proroctwem" Brandon Mull

W lipcu przeczytałam pierwszą część cyklu Pozaświatowcy - "Świat bez bohaterów". Potem zrobiłam sobie przerwę na nieco inne lektury, ale na przełomie listopada i grudnia wróciłam do Lyrianu, żeby dowiedzieć się co dalej wydarzyło się z bohaterami, których bardzo polubiłam. Myślałam, że przeczytam drugą część i znowu zrobię sobie przerwę, ale wciągnęłam się już na tyle, że uznałam, że jakakolwiek przerwa jest bez sensu, bo chcę wiedzieć jak ta historia się skończy. Dlatego postanowiłam, że napiszę o obu tych książkach łącznie, bo rozdrabnianie się na dwa teksty nie ma sensu.

"Nomen Omen" Marta Kisiel

Dobrodziejstwo portali internetowych sprawia, że jak już jakaś książka mnie zainteresuje, to prędzej czy później po nią sięgnę. Czeka sobie spokojnie na Lubimy Czytać na półce "chcę przeczytać", a od jakiegoś czasu jeszcze na Upolujebooka.pl i przypomina o sobie od czasu do czasu. Nie ma szans, żebym o niej zapomniała, ewentualnie może mi ta fascynacja przejść. W tym wypadku nie przeszła, bo słyszałam o "Nomen Omen" dużo dobrego, więc skorzystałam z którejś kolejnej promocji i kupiłam. Jak to w takich wypadkach bywa, od razu zaczęłam czytać. I od razu się zakochałam!

"Świat bez bohaterów" Brandon Mull

Od czasu do czasu fajnie jest po coś młodzieżowego. Bo przecież nie ma górnej granicy wieku czytelnika, więc kto powiedział, że jak minie się to "naście" lat to pewne książki już nie są dla nas? Nie wszystkie, rzecz jasna, ale na przykład taka przygodówka może być świetnym relaksem i odskocznią od tego co czyta się na co dzień. Dlatego też zachęcona pozytywnymi opiniami skusiłam się na serię "Pozaświatowcy" Brandona Mulla. Znaczy... na razie tylko na pierwszą część.

"Koń i jego chłopiec" C.S. Lewis

Mówiłam może, że Narnia zrobiła się bardzo sugestywna? To poprawiam na jeszcze bardziej, bo po dwóch czy trzech dniach czytania zaczęła mi się śnić. To był bardzo piękny sen, z intensywnie nasyconymi kolorami, zielonym lasem, centaurami i tańczącymi dookoła faunami. Jeśli śnią ci się fauny, (fauni?) to wiedz, że coś się dzieje...

"Srebrne krzesło" C.S. Lewis

Żeby przełamać blokadę czytelniczą, zabrałam się znowu za Narnię. Poskutkowało, zgodnie z moimi przewidywaniami, bo takie lekkie młodzieżowe przygodówki wciągają i pobudzają wyobraźnię. Blokada została przełamana, a ja przeczytałam kolejne dwie części "Opowieści z Narnii".

"Podróż "Wędrowca do Świtu" C.S. Lewis

Rozkręciłam się i kupiłam kolejne kilka tomów "Opowieści z Narnii". Zachęcona bardzo pozytywnymi wrażeniami z drugiej części, zabrałam się z zapałem za trzecią. Na początek roku jak znalazł, dobrze jest zacząć od dobrej książki. "Podróż "Wędrowca do Świtu" nie jest zła, ale jednak w porównaniu do "Księcia Kaspiana" wypada dość blado.

"Książę Kaspian" C.S. Lewis

Ponieważ postanowiłam zapoznać się w końcu z serią "Opowieści z Narnii", a na początek zaopatrzyłam się w dwie pierwsze części, przyszła pora na "Księcia Kaspiana". Przypominanie sobie albo poznawanie pominiętych w dzieciństwie książek ma poważną zaletę. Przeważnie są to książki w miarę krótkie, czytają się szybko i idealnie sprawdzają się kiedy na żadną większą lekturę nie ma się ochoty.

"Lew, czarownica i stara szafa" C.S. Lewis

Pod pewnymi względami jestem czytelniczo zacofana. Bo jest wiele hitowych książek, autorów i serii, których nie czytałam, a jeśli już czytałam to ze skandalicznym opóźnieniem. Przykładem może być chociażby Harry Potter, którego zaczęłam czytać kiedy wydane już były 4-5 części, kiedy szał na niego panował już od kilku lat i wiele osób namawiało mnie na te książki. Takich książek, których nie czytałam, a powinnam (no i chciałabym w końcu) jest sporo i czasem postanawiam sobie nadrobić zaległości. Tym razem sięgnęłam (nareszcie) po "Opowieści z Narnii". Bo nie dość, że nigdy wcześniej nie czytałam, to nawet filmu nie widziałam...