"Góry, ludzie, kontynenty w obiektywie ekstremalnej kamery" Jerzy Surdel

Od grudnia w księgarniach dostępna jest nowa książka wydawnictwa Annapurna. Dzięki uprzejmości wydawnictwa, miałam okazję ją niedawno przeczytać i jak zwykle nie zawiodłam się. Mnóstwo ciekawych historii, zarówno tych nieznanych, jak i znanych, lecz tym razem opowiedzianych przez jednego z naocznych świadków, wiele fascynujących osobowości przewijających się przez niemniej fascynujący życiorys głównego bohatera, a do tego wszystkiego oczywiście wyjątkowe zdjęcia!

"Hajer na andyjskim szlaku" Mieczysław Bieniek

Do każdej kolejnej książki Hajera podchodzę ze spokojem i pewnością. Po prostu wiem dobrze, że czeka mnie 300 stron relaksującej i przyjemnej lektury, a jednocześnie, że na kilka godzin przeniosę się w całkiem inną część świata. Tak samo było tym razem - zaczęłam czytać "Hajera na andyjskim szlaku" z pełnym przekonaniem, że zleci szybko, a autor znowu nie raz mnie rozbawi. Jednocześnie byłam trochę podekscytowana, bo do Ameryki Południowej mam szczególną słabość. Dlatego poprzeczkę zawiesiłam tym razem Hajerowi wyżej niż zwykle, bo o czym jak o czym, ale o inkaskich skarbach mogę czytać bez końca i im dokładniej tym lepiej.

"Zakopiański dom wariatów" Romuald Roman

Lubię książki osadzone w znanych mi realiach, miejscach. Dlatego tak lubię czytać o Tatrach, bo na każdej stronie znajduję znajome miejsca i nazwiska. I dlatego z wielkim entuzjazmem podeszłam do propozycji przeczytania "Zakopiańskiego domu wariatów". Zakopane odwiedzam od zawsze i zawsze będę miała do niego sentyment. Jakkolwiek irytujący nie byłby wszechobecny dziś kicz i turyści wychodzący na wycieczkę najdalej na Gubałówkę. Kolejką oczywiście. Z przyjemnością czytam o Zakopanym lat minionych, choć zawsze trochę żałuję, że mnie te barwne czasy jego świetności ominęły.

"Przeżyłem, więc wiem" Ryszard Szafirski, Klaudia Tasz

Książki wydawnictwa Annapurna powinno się "czytać" dwa razy. Najpierw skupiając się na treści, a potem na zdjęciach. Ewentualnie odwrotnie. A jeszcze lepiej po prostu zobaczyć zdjęcia dwa razy - przed i po przeczytaniu. Wszystko dlatego, że jest ich tak dużo i są tak ciekawe, że odciągają uwagę od tekstu. I dokładnie tak jest w książce Ryszarda Szafirskiego "Przeżyłem, więc wiem". Czytałam, a po każdym akapicie przenosiłam wzrok na zdjęcia, które otwierały przede mną po raz kolejny świat najwyższych gór.

"Żywot wspinacza strachliwego" Jacek Kamler

"Żywot wspinacza strachliwego" to książka przedziwna. Jedna z tych, po których nie wiedziałam czego się spodziewać, zanim zaczęłam czytać. Nazwisko autora nie mówiło mi kompletnie nic, tytuł i okładka wskazują na tematykę górską, z kolei opisy sugerują, że to tylko pozory i do moich rąk trafiła bardziej o życiu niż podróżach. I wszystko to okazało się być prawdą i nieprawdą zarazem, bo na ponad 400 stronach mogłam poczytać o ludziach mi znanych i nie znanych, o górach, podróżach, wspinaczkach, życiu w czasach bardzo odległych i tych całkiem mi bliskich.

"Hajer jedzie do Soczi" Mieczysław Bieniek

O "Hajerze", Mieczysławie Bieńku, pisałam już dwukrotnie. Najpierw o tym, jak wybrał się w ciemno w podróż do Indii, a potem jak postanowił tam wrócić, żeby spotkać się z Dalajlamą. Ale Hajer na Indiach nie poprzestał i kontynuuje swoje podróże po całym świecie. Na szczęście nie przestał się też tymi podróżami dzielić i mogłam ponownie wybrać się w szaloną podróż z sympatycznym górnikiem z Katowic.

"Moje PaGóry" Zbigniew Piotrowicz

Do książki Zbigniewa Piotrowicza podchodziłam jak do kolejnej książki o górach. To był mój błąd, bo przede wszystkim każda książka o górach jest trochę inna i nie można stawiać ich na jednej płaszczyźnie. Poza tym ta jest całkiem inna od tych, które już przeczytałam.

"Moje PaGóry" to historia podróżowania autora. Ale nie jest to wyliczanka zdobytych szczytów (choć chlubnych osiągnięć nie brakuje - np. pierwsze w historii wejście na Pik Edelwajs), a raczej zbiór anegdot i przemyśleń, które mu w tym podróżowaniu towarzyszyły.

O czytelniczym planowaniu...

Zawsze planuję sobie co będę czytać i w jakiej kolejności. A potem w międzyczasie kupuję lub dostaję jakąś nową książkę i ona idzie na pierwszy ogień. Albo stwierdzam, że mam ochotę na coś innego. Albo czytam głównie w podróży i stawiam na to co mam na czytniku. Generalnie realizacja planów idzie mi marnie. I tak oto np. z ostatniego stosiku, który tu prezentowałam przeczytałam chyba tylko jedną pozycję, bo zawsze znajdowało się coś pilniejszego ;)

Ostatnio osiągnęłam apogeum magazynowania książek do przeczytania - dwa egzemplarze recenzenckie, cztery kupione przez internet, jedna otrzymana w mikołajkowej wymianie na BiblioNETce... A do tego na półkach stoi kilka tytułów, które już dawno powinny być przeczytane.

"TYBET. Dach świata. Przeszłość i teraźniejszość." - Maria Antonia Sironi Diemberger

www.annapurna-info.pl

Najważniejszym elementem albumów takich jak ten, są zdjęcia. I właściwie na tym można by poprzestać, bo jeśli zdjęcia są piękne i barwnie prezentują rzeczywistość, której nie znamy to nic innego się nie liczy i trudno oderwać się od fotografii na rzecz tekstów. W albumie "TYBET. Dach świata. Przeszłość i teraźniejszość." wydanym przez wydawnictwo Annapurna, zdjęcia są przepiękne. Przez ponad 200 stron prowadzą nas przez inny, odległy i tajemniczy świat, który mieni się taką ilością kolorów, że cała Europa wydaje się być przy tym niesamowicie szara. Znajdziemy tu zdjęcia współczesne, historyczne czarno-białe fotografie oraz dawne dzieła sztuki i ryciny. Zobaczymy codzienne życie, ceremonie, góry i architekturę - każde zdjęcie dokładnie opisane. Temu wszystkiemu towarzyszy ciekawie napisany tekst wprowadzający czytelnika w tajniki wiedzy o Tybecie.

"GórFanka powraca w Karakorum" Anna Czerwińska

www.annapurna-info.pl

Całe szczęście, że zabrałam się za czytanie GórFanek w odpowiedniej kolejności - najpierw "W Karakorum 1979 - 1986", a dopiero potem "...powraca w Karakorum". Po pierwsze wiedziałam jak organizacja wypraw i sama wspinaczka wyglądały dawniej i teraz mogłam obserwować jak to się zmieniło. Po drugie wiedziałam o czym czytam, bo dzięki tej pierwszej zapoznałam się już z Karakorum i zapoznałam się z Karakorum Anny Czerwińskiej. Bo choć góry są jedne, to dla każdego są inne, prywatne, kształtowane przez indywidualne odczucia i przeżycia. Karakorum dla Anny Czerwińskiej nie było łaskawe, szczególnie w roku 1986, kiedy była naocznym świadkiem tragicznego sezonu na K2. Po tych wydarzeniach porzuciła te góry na kilkanaście lat. Mimo to w końcu wróciła i postanowiła znów się z nimi mierzyć. I o tych właśnie zmaganiach opowiada w swojej książce.

"GórFanka. W Karakorum 1979 - 1986" Anna Czerwińska

http://www.annapurna-info.pl

Połykam te GórFanki jednym tchem, chłonąc Himalaje i wszystko co z nimi związane. Góry dosłownie śnią mi się już po nocach...
"W Karakorum 1979 - 1986" to część na którą czekałam chyba najbardziej - chyba ze względu na ludzi, którzy się przez nią przewijają i czas którego dotyczy.

Generalnie GórFanki napisane są podobnie i tak samo skonstruowane, więc zdziwiłabym się gdybym zawiodła się na tej książce. Zdążyłam już przywyknąć to spojrzenia autorki na góry, do jej toku myślenia. A jednak "W Karakorum 1979 - 1986" czyta się trudniej niż poprzednią. Bo w "...na himalajskiej ścieżce" nie było tyle wypadków i śmierci jak tu, tylu konfliktów między ludźmi i problemów. To jest książka jeszcze bardziej zakulisowa. Przede wszystkim opisuje tragiczny sezon 86' na K2 i muszę przyznać, że czytało mi się ten rozdział bardzo trudno.

"Atak rozpaczy" - Artur Hajzer

www.annapurna-info.pl

Kolejna książka o tematyce górskiej, czyli to co lubię i co zawsze czytam z zainteresowaniem. Choć przyznam, że gdyby nie przesyłka od wydawnictwa Annapurna, prawdopodobnie bym po nią nie sięgnęła. Na szczęście przeczytałam i nie żałuję, bo dzięki temu wzbogaciłam się o kolejne spojrzenie na Himalaje, himalaizm i ludzi z nim związanych. Zasada "ilu ludzi tyle opinii" ma bowiem zastosowanie także tutaj.

Artur Hajzer to polski taternik, alpinista i himalaista. Dokonał pierwszego zimowego wejścia na Annapurnę, zdobył także między innymi Manaslu, Sziszapangmę, Nanga Parbat, Makalu. Jest autorem projektu Polski Himalaizm Zimowy 2010-2015 i kierownikiem wypraw, które w ramach tego projektu działają.

Mieczysław Bieniek - "Z Hajerem do Dalajlamy"

Ludzie siedzą na kanapie i myślą - "Mam X lat, nie mam na siebie pomysłu", "Co by tu zrobić ze swoim życiem", "Pojechał(a)bym tam!", po czym przełączają kanał w telewizorze. Na szczęście są też tacy, którzy myślą "Mam X lat, nie mam na siebie pomysłu, pojadę spotkać się z Dalajlamą!", a potem łapią stopa i ruszają na wschód.

Tak właśnie zrobił Mieczysław Bieniek. Wszyscy mówili, że to szaleństwo, że się nie uda, że na spotkanie z Dalajlamą czeka się długie miesiące albo i lata. A on wsiadł, pojechał i dzięki uporowi oraz determinacji dopiął swego - zamienił kilka słów z Dalajlamą.

www.annapurna-info.pl

Anna Czerwińska - "GórFanka na himalajskiej ścieżce"

Posłuchajcie bajki o Pani Ani. Pewnego dnia Pani Ania wybrała się w wysokie góry i zakochała się. Zdobyła Koronę Ziemi - najwyższe szczyty wszystkich kontynentów, będąc drugą osobą z Polski która tego dokonała. Wspinała się m.in. z Wandą Rutkiewicz i Krystyną Palmowską, z którymi zdobyła Nanga Parbat i Matterhorn. Jako pierwsza Polka weszła na Lhotse i Makalu. Wracała w Himalaje wielokrotnie i nawet wieloletnie rozstanie nie osłabiło uczuć do tych gór. Posłuchajcie bajki o Annie Czerwińskiej.

www.annapurna-info.pl

Kwietniowo-majowy stosik

Dzięki uprzejmości wydawnictwa Annapurna, moja kolejka do czytania trochę się poprzestawiała i powstał spory stosik ;) Dzisiaj odebrałam przesyłkę z trzema książkami: Artur Hajzer "Atak rozpaczy", Anna Czerwińska "GórFanka na himalajskiej ścieżce" i Mieczysław Bieniek "Z Hajerem do Dalajlamy". Zacznę chyba od GórFanki, a potem zobaczymy ;)

Mieczysław Bieniek - "Z Hajerem na kraj Indii"

Mieczysława Bieńka można pokochać albo znienawidzić, ale z całą pewnością nie można przejść obok niego obojętnie. To typ gawędziarza, taki „swój chłop” ze Śląska, ale też cwaniak. Jeden z tych ludzi, którzy poradzą sobie w każdej sytuacji. Nie pozwoli się kantować i płacić kilkaset procent normalnej ceny tylko dlatego, że jest z Europy. Poradzi sobie z biurokracją, która wielokrotnie skutecznie utrudnia podróżowanie po tak trudnych rejonach jak Indie czy Afryka. Jeżeli będzie trzeba to poudaje generała, zasłoni się rzekomym ważnym dokumentem po polsku, który w rzeczywistości nic nie znaczy, pokaże zdjęcie z górniczym mundurze albo zapłaci łapówkę nieważnym od lat polskim banknotem. Jest po prostu bezczelny. I to cwaniactwo właśnie może niektórych zrazić.

www.empik.com