Woodstock 2014

Znowu to zrobiłam, pojechałam na Woodstock. Zapakowałam plecak, wyczyściłam glany (serio, nie mam pojęcia po co to zrobiłam...) i ruszyłam w kierunku Kostrzyna już we wtorek. Żeby znaleźć jak najlepsze miejsce, wjechać na pole autem i takie tam bajery. Guzik prawda, bo ludzi było już tyle, że naprawdę ciężko było o sensowną miejscówkę nie na pełnym słońcu i nie kilometr od sceny. Ale udało się i zaczęła się Woodstockowa jazda. Bez trzymanki.

Szwecja w jeden dzień!

Wszystko zaczęło się niewinnie w pierwszy dzień kalendarzowego lata, kiedy na Facebooku zobaczyłam informację o wyprzedaży rejsów i wycieczek w StenaLine. Po zeszłorocznej wycieczce do Szwecji i Danii zakochałam się w Skandynawii i rejsach promowych, więc jestem na takie akcje wyczulona. Wiadomość głosiła, że ceny zaczynają się od około 50 zł za osobę, więc (znając mniej więcej ceny takich rejsów) zaintrygowana kliknęłam. Z głębokim przekonaniem, że do tej ceny trzeba dopłacić dziesięć razy tyle, żeby na wycieczkę rzeczywiście pojechać. Potem poleciało już z górki.

Weekendowe Karkonosze: z Podgórzyna na Szrenicę!

Ubiegły weekend w końcu spędziłam w górach. Prognozy straszyły deszczami, burzami i ogólną klęską żywiołową, ale nie daliśmy się zniechęcić. Powoli od jakiegoś czasu poznaję Sudety, po przeprowadzce na stałe do Wrocławia to najbliższe góry w jakie można wyjechać, a po tym weekendzie stwierdzam, że chyba trochę ich nie doceniałam.

Chełmiec (851 m n.p.m.)

Jakiś czas temu postanowiłam skompletować Koronę Gór Polski. Czyli w skrócie - wejść na najwyższe szczyty wszystkich polskich pasm górskich. W skrócie, bo Korona ustanowiona została już jakiś czas temu i nie do końca jest aktualna. Nie uwzględnia niektórych pasm, niektóre szczyty okazały się wcale nie być najwyższymi... Ale samo założenie jest fajne i mam nadzieję zrealizować całą listę + to czego nie uwzględniła, a powinna. Tym razem padło na Chełmiec, położony w Górach Wałbrzyskich.

Kraków!

Dość spontanicznie wybraliśmy się w sobotę na ostatnią wycieczkę w tym roku. Bo co prawda wpadłam na ten pomysł tydzień temu, ale decyzja ostateczna zapadła w piątek. A właściwie to w sobotę rano, po wyjrzeniu przez okno.

Wiedeń w 40h (cz. II)

Część pierwsza: Wiedeń w 40h (cz. I)

Pałac Schönbrunn

Drugiego dnia, wypoczęci po nocy w normalnym łóżku (a nie na fotelach w autokarze) ruszyliśmy zwiedzać z nowym entuzjazmem. Po szybkim śniadaniu skierowaliśmy się w stronę pałacu Schönbrunn - tyle się o nim nasłuchałam i nagadałam na lekcjach niemieckiego w różnych szkołach i w końcu! mogłam zobaczyć to cudo na własne oczy. Trzeba przyznać, że miał cesarz gest. Znów zdecydowaliśmy się na zwiedzanie niskobudżetowe i postanowiliśmy nie wchodzić do wnętrz.

Wiedeń w 40h (cz. I)

Spontaniczne decyzje są najlepsze. Ta zasada sprawdza się w 99% przypadków, a ten jeden pozostały procent to wyjątek potwierdzający regułę. Jakoś w połowie lipca Polski Bus wypuścił pulę biletów na jesień. Krótki namysł "gdzie by tu pojechać", decyzja o Wiedniu i *puff!* są bilety. Ostatecznie podróż kosztowała mniej niż pociąg z Katowic do Wrocławia i śmiać mi się chciało, kiedy dwa tygodnie temu sprawdzałam ile kosztują takie bilety na kilka dni przed wyjazdem, bo tyle to miałam przeznaczone na cały wyjazd.

Skandynawski szybki trip - Kopenhaga i Göteborg!

Szwecja zagościła w naszych głowach rok temu i szybko stała się małą obsesją. Planowanie, kupowanie przewodników i rozmówek, zbieranie funduszy... Działo się! Zaangażowanie sięgało już zenitu, gdy obszerne plany wyjazdowe pokrzyżowały siły wyższe. Po pierwszym momencie załamania przyszedł następny, wraz z myślą - czemu rezygnować? Wystarczy poprawić plan! Po dogłębnej analizie rynku trafiliśmy na ofertę wycieczek organizowanych przez operatora promowego Unity Line. Decyzja była dość szybka - jedziemy zwiedzać Kopenhagę i Göteborg!

Woodstock 2013

Od roku słyszałam: "Pojedź ze mną na Woodstock". No to pojechałam. Pełna obaw i lęków, bynajmniej nie związanych ze strasznymi opowieściami jaki to tam syf, brud, ubóstwo i degrengolada społeczna. Po prostu duże masy obcych ludzi mnie trochę przerażają, podobnie jak totalnie nowe sytuacje, w których potencjalnie mogę się nie odnaleźć. Woodstock to OGROMNE masy obcych ludzi, którzy mają swój własny świat (właściwie to więcej niż jeden) w którym potencjalnie można się nie odnaleźć. To nie brzmi dobrze, serio. Mimo to pokonując przed wyjazdem klasyczne reisefieber zapakowałam swój plecak do granic jego wytrzymałości, wdziałam glany na nogi i au revoir.

Gorce 2013

Góry mam we krwi. W genach zapisane, że muszę czasem pakować plecak, sznurować buty za kostkę i jechać gdzieś się pomęczyć. Więc jeżdżę, co będę walczyć z przeznaczeniem i genami. Co więcej nie poprzestaję na tym, tylko męczę innych - wmawiam im, że będzie super, ciągnę ze sobą na koniec świata i każę iść pod górę z ciężkim bagażem na plecach. Pół biedy jak pogoda jest ładna, a trasa spokojna. Ale zdarza się, że szlak zaginie w czasie wycinki drzew i trzeba improwizować przedzierając się parę godzin przez krzaki (dwa lata temu na Rysiance...). Albo na przykład cały dzień leje...

Majówka 2013 - TORUŃ!

Zbrodnią byłoby dla mnie nie wykorzystać tych kilku wolnych dni, które daje nam długi weekend majowy. Zawsze gdzieś mnie gna, więc oczywistym było, że muszę gdzieś wyjechać. Pomysłów było wiele, ale ostatecznie (na przekór regule "cudze chwalicie, swego nie znacie") padło na... Toruń!

Kijów - Kyiv - Київ!

Jestem naprawdę kiepska w relacjonowaniu podróży. Nigdy nie potrafię wyczuć tej granicy, między zbytnim streszczaniem, a zanudzaniem odbiorców szczegółami. No i zazwyczaj przy kolejnej osobie pytającej "jak było?" zaczynam się niecierpliwić, bo wciąż nie wiem jak opisać swoje wrażenia. Do takich opowieści trzeba mieć talent, nie każdy (na przykład ja...) umie opistywać odwiedzone miejsca tak, żeby chciało się tam pojechać, najlepiej od razu. A nawet ci, którzy tą umiejętność posiadają, nigdy nie oddadzą w pełni tego, co przeżyli. Można pokazać zdjęcia, przekazać coś słowami... ale są rzeczy, które trzeba samemu poczuć, żeby je zrozumieć. Mimo to, wciąż jest we mnie potrzeba dzielenia się wrażeniami z podróży. A, że ostatni tydzień marca spędziłam w Kijowie...